#SpanouliMeine

Αυτός είναι ο αρχηγός του Ολυμπιακού που τον οδήγησε στο πρωτάθλημα μετά από ”αιώνες”. Αυτός είναι ο αρχηγός της παρέας που μας έκανε να κλαίμε από χαρά για 2 σερί χρόνια. Αυτός είναι ο αρχηγός που τον κρατήσαμε πέρσι το καλοκαίρι στον Πειραιά. Και αυτός είναι ο αρχηγός που δεν είχε καλή απόδοση στους φετινούς τελικούς. Αν όλα τα παραπάνω ακυρώνονται από το τελευταίο, σηκώνω τα χέρια ψηλά. Αν το τελευταίο συνδυάζεται και με το επιχείρημα ότι παίρνει ένα κάρο λεφτά και απαγορεύεται να έχει τέτοια απόδοση, τότε σίγουρα μας ψεκάζουν. Το πόσο παίρνει ένας αθλητής αφορά μόνο τον τύπο που τον πληρώνει. Μόνο.

Αφήνουμε στην άκρη τα λεφτά και τον Βασίλη (για λίγο) και πάμε στο σύνολο. Όταν πριν δύο χρόνια επιστρέφεις στην κορυφή της Ελλάδας και κατακτάς και αυτή της Ευρώπης, όταν πέρσι παραμένεις στον θρόνο της Ευρωλίγκας, τότε η φετινή χρονιά που ολοκληρώθηκε με άδεια χέρια είναι αποτυχημένη. Πόσο μάλλον όταν είχες ματς-τίτλου στο σπίτι σου απέναντι σε έναν αντίπαλο πεσμένο στο έδαφος.

Αποτυχημένη λοιπόν η χρονιά και πρέπει να γίνει (αυτο)κριτική. Από την κριτική όμως μέχρι την αχαριστία υπάρχει ένας τεράστιος δρόμος συγκλονιστικών αναμνήσεων. Μέλη αυτής της φετινής αποτυχημένης ομάδας μ’ έκαναν προσωπικά να κλάψω αυθόρμητα σαν μικρό παιδί τα τελευταία χρόνια. Ξεκλείδωσαν συναισθήματα κρυμμένα βαθιά μέσα μου που η καθημερινή σκληρή πραγματικότητα τα εμποδίζει να εξωτερικευτούν. Συγνώμη, αλλά δεν υπάρχει στο πληκτρολόγιο μου το κουμπί της αχαριστίας.

Ένιωσα μεγάλη πίκρα την Κυριακή στο ΣΕΦ. Πήγα στο γήπεδο για γιορτή, αλλά η ομάδα δεν πάτησε ποτέ στο παρκέ. Και χθες ένιωσα θυμό όταν είδα ότι κατέβηκε στο ΟΑΚΑ η… Οστάνδη όπως εύστοχα σχολίασε ο Διαμαντόπουλος. Βάλτε στο μίξερ και την πίκρα και τον θύμο και ό,τι άλλο θέλετε. Το αποτέλεσμα δεν πρέπει να μας οδηγήσει σε αχαριστία. Στιγμιαία μπορεί να σκεφτείς ακραία πράγματα. Γι’ αυτό δεν μιλάς. Δεν πληκτρολογείς. Απλά περιμένεις να περάσει ο χρόνος.

Το χθεσινό στάτους μετά τον αγώνα το σκέφτηκα 50 φορές πριν πατήσω το post. Προφανώς και δεν πάει στον Βασίλη Σπανούλη, το εξηγώ και στην αρχή. Δεν χρειάζεται πυρηνική φυσική για να καταλάβεις ποιοι δεν άντεξαν το βάρος του ονόματος του Ολυμπιακού, του back-2-back πρωταθλητή Ευρώπης. Ίσως ήταν λίγο σκληρό να τους στείλω άμεσα στο αεροδρόμιο, αλλά ήταν το πιο ήρεμο από τα 49 προηγούμενα posts. Τους ευχαριστώ γιατί προσπάθησαν, αλλά δεν… Δεν.

Καλή συνέχεια στην καριέρα τους σε άλλες ομάδες. Στον Βασίλη Σπανούλη όμως δεν θα το ευχηθώ. Γιατί δεν υπάρχει καμία άλλη ομάδα για τον αρχηγό παρά μόνο ο Ολυμπιακός. Αυτός ήταν ο ηγέτης της εκπληκτικής προηγούμενης διετίας που έβαλε ξανά τον Θρύλο στον δρόμο της δόξας. Αυτός ήταν ο αρχηγός και της φετινής χρονιάς όπου ο Ολυμπιακός έπεσε. Και αυτός θα είναι ο άνθρωπος που θα τον σηκώσει ξανά. Μαζί με μέλη αυτής της μοναδικής παρέας. Και με επιτυχημένες ελπίζω μεταγραφές γιατί φέτος όποια κουρτίνα επέλεγε ο Μπαρτζώκας έβλεπε από πίσω μόνο τον Μίστερ Ζονγκ.

Σε όποιον δεν αρέσει, ας μην διαβεί τον δρόμο για το ΣΕΦ. Εγώ και φέτος θα πάρω το διαρκείας μου, ελπίζοντας ότι το βαρύ κλίμα που επικρατεί αυτές τις ώρες δεν θα διαλύσει αυτή την ομάδα. Χρειάζεται αυτοκριτική, καθαρό μυαλό για σωστές επιλογές και στήριξη. Α, και #spanoulimeine

Posted in THE EVERYTHING ALL, Μπάσκετ, Ολυμπιακός | Tagged | Comments closed

Το ήθος του Μίτσελ (και του Βαλβέρδε)

Δεν ξέρω τι μ’ έπιασε και γράφω πάλι εδώ.  Ούτε τους κωδικούς δεν θυμόμουν μετά από 9 μήνες. Και ψάχνομαι τόση ώρα να ανεβάσω και μία φώτο. Έτοιμο το είχα το κείμενο για publish ως στάτους στο facebook. Ίσως γιατί ήθελα εδώ, στο παλιό μου σπίτι να πω ένα ”ευχαριστώ” στον Μίτσελ και ακόμα ένα στον Βαλβέρδε…. Πάμε.

Το μόνο σχόλιο για τον πρώτο ημιτελικό Ολυμπιακός-ΠΑΟΚ το έκανα εδώ στη συνέντευξη Τύπου του Μίτσελ και σ’ ένα τύπο που αντί να διδαχθεί από το ήθος και τον πολιτισμό του Ισπανού, τον ειρωνεύεται.

Χαμογελώ για τα like που πήρε το σχόλιο, όχι γιατί ”ζω” με αυτά (και το ξέρετε πολύ καλά όσοι με γνωρίζετε από το 2009), αλλά γιατί διαπιστώνω ότι υπάρχουν εκεί έξω τύποι που μπορούν να σκέφτονται διαφορετικά από τον κλασικό μίζερο Νεοέλληνα.

Ιδού και το σχόλιο, αλλά ΑΞΙΖΕΙ να δείτε και στο κείμενο τα όσα είπε ο Μίτσελ. Άλλο ένα κόσμημα ηθικής στην Ελλάδα ο Ισπανός, μετά τον Ερνέστο Βαλβέρδε!

Red Duckling 11 ώρες πριν

“Αυτό είναι ακριβώς είναι το ελληνικό ίντερνετ. Ο καθένας να παίρνει το πληκτρολόγιο και να πετάει την μαλακία του για προσωπικότητες σαν τον Μίτσελ, ενώ κανονικά θα έπρεπε να πλένει τα δάκτυλά του πριν πληκτρολογήσει. Το ότι τον πίεζαν να μιλήσει για τρομοκρατία στην Τούμπα και αυτός απαντούσε για το ποδόσφαιρο, ούτε που το πήρες πρέφα εσύ και όλοι όσοι σου κάνουν like.

Δεν σας αξίζει ρε ο Μίτσελ! Θεοδωρίδη γουστάρετε και αξίζετε σε κάθε συνέντευξη Τύπου, να μιλάει για σφαγές του Ολυμπιακού για να μπορείτε να βγάζετε τα κόμπλεξ σας στην συνέχεια χωρίς ενοχές. Δεν σας αξίζει ένας προπονητής που τρέχει πάνω στον αντίπαλο για να δει αν είναι καλά (Αναστασίου) και να ηρεμήσει τα πνεύματα σε ΟΣΦΠ-ΠΑΟ.

Δεν σας αξίζει ο Ερνέστο Βαλβέρδε που μετά το ΠΑΟ-Ολυμπιακός 0-3 (διεκ.) ήταν σκυθρωπός και απογοητευμένος. Σας αξίζει εκείνη την ώρα ένας τύπος να μιλάει για ζούγκλες και για μεγαλεία μέσα στις κολάσεις. Να σας πωρώνει και άλλο για να μπορείτε να βγάζετε όλο τον e-εμετό σας χωρίς τύψεις πάνω σ’ ένα πληκτρολόγιο.

ΜΙΖΕΡΙΑ ΡΕ! ΑΥΤΟ ΓΟΥΣΤΑΡΕΤΕ! ΑΥΤΟ ΕΧΕΤΕ! Αλλά ό,τι και να κάνετε, δεν μπορείτε να τη μεταδώσετε σε προσωπικότητες σαν του Βαλβέρδε (δεν το καταφέρετε) και του Μίτσελ (ούτε κατά διάνοια). ΚΥΡΙΟΙ ήρθαν και ΚΥΡΙΟΙ έφυγαν, αφήνοντας σας πίσω στον μίζερο μικρόκοσμό σας”

Posted in THE EVERYTHING ALL, Ολυμπιακός, ΠΑΟΚ, Ποδόσφαιρο | Tagged , | Comments closed

ΣΥΓΝΩΜΗ Κάιλ, Έισι, Πέρο, Βασίλη, Στράτο, Γκιόργκι, Κώστα, Τζος, Γιώργο, Κώστα, Δημήτρη, Γιώργο, ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΙ ΓΙΩΡΓΟ

Οδηγούσα προς το ΣΕΦ για τον τρίτο τελικό. Το τηλέφωνο χτυπά. Ο ξάδερφος μου, που ήταν ήδη στο γήπεδο, ήθελε να δει που είμαι. Άκουσα φασαρία από μέσα και τον ρώτησα τι γίνεται. Έμαθα για τις πρώτες ”ομορφιές”.

Στο μυαλό ήρθαν και οι φήμες για το συγκεκριμένο ματς (ή νίκη ή διακοπή). Και αμέσως γύρισα πιο πίσω, σε παρόμοιες καταστάσεις… Εκκενώσεις… Διακοπές…

”Γάμα το, Γιώργο. Πάω σπίτι. Δεν θέλω να τα ξαναζήσω αυτά. Και ειδικά γι’ αυτά τα παιδιά. Ίσως είναι η τελευταία φορά που βλέπουμε αυτή την ομάδα να παίζει στο παρκέ. Και αντί για χειροκρότημα…”

Τα υπόλοιπα τα γνωρίζετε. Ακριβώς ένα μήνα μετά το θρίαμβο του Λονδίνου…

Το τι συνέβη όλες αυτές τις μέρες και δεν αφορούν τον κόσμο του Ολυμπιακού, δεν θα με απασχολήσουν εδώ. Αναφέρομαι στην εμετική και τρισάθλια προσπάθεια να σπιλωθούν τα κατορθώματα αυτής της ομάδας. Άλλωστε το είπε ο αρχηγός: ”Μόνο σπέρμα δεν δώσαμε”…

Ούτε θα ασχοληθώ με τον Χρήστο Ζαμπούνη του ελληνικού μπάσκετ που μεγάλωσε με δύο νταντάδες, την Σαβουάρ και την Βιβρ, και γι’ αυτό μπορεί να μιλά για τους τρόπους των Αγγελόπουλων. Τον εφευρέτη της αλητείας που τιμωρήθηκε με απαγόρευση εισόδου στα γήπεδα, τους μήνες που θα είναι… κλειστά.

Όλη η σαπίλα του συστήματος είναι γνωστή.

Αλλά δεν την δέχομαι ως άλλοθι για να πληγώσεις αυτή την ομάδα, αυτά τα παιδιά!

Ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε σε άσχημη κατάσταση στους τελικούς. Συμβαίνει ξέρετε στη ζωή να μην τα παίρνεις πάντα όλα. Μετά το περσινό πρωτάθλημα και τα δύο σερί ευρωπαϊκά, ήρθε η ώρα για την ήττα. Δίκαιη ήττα καθώς η Λιμόζ ο Παναθηναϊκός του Πεδουλάκη μπήκε με το μαχαίρι στα δόντια, με το πάθος που έλειπε από τους πρωταθλητές Ευρώπης.

Ωστόσο 100-200 καλόπαιδα, δεν άφησαν τον Ολυμπιακό να το παλέψει μέχρι το τέλος. Να δοκιμάσει να ανατρέψει διαφορά… 4 πόντων σε 87 δευτερόλεπτα. Και το κυριότερο; Αν δεν ερχόταν η ανατροπή, δεν άφησαν τους πρωταθλητές Ευρώπης να πέσουν όρθιοι. Με ψηλά το κεφάλι. Στο γήπεδο, στο παρκέ!

Θα μου πείτε, εδώ ολόκληρη κοινωνία είναι στα πρόθυρα έκρηξης, με το μπάσκετ ασχολείσαι; Ναι. Με το μπάσκετ, γιατί είναι και αυτό ένα κομμάτι της κοινωνίας. Και μέσα σε αυτό βρίσκεις όλα τα χαρακτηριστικά αυτών των νεοελλήνων που οδήγησαν την κοινωνία σε κατάρρευση.

Του Νεοέλληνα πχ που θεωρεί το ΣΕΦ τσιφλίκι του. Εδώ θα κάνω ό,τι γουστάρω. Θα νικάει αυτός που θέλω αλλιώς δεν θα τελειώνουν οι αγώνες. Έτσι όπως τσιφλίκι θεωρεί πχ και ο Πρωθυπουργός την δημόσια τηλεόραση και την κλείνει #νταής

Η’ του… κουτοπόνηρου Νεοέλληνα που ενώ υπάρχει μια εντολή, προσπαθεί να την γλιτώσει αγνοώντας τους υπολοίπους που συμμορφώθηκαν. Στο ΣΕΦ, 11.000 κόσμος υπάκουσε στην εκκένωση, αλλά κάποιοι επειδή νομίζουν ότι είναι πιο… πονηροί από τη μάζα, παρέμειναν. Σαν αυτούς στην κοινωνία εκεί έξω, που πχ προσπερνάνε τους πάντες για να βρεθούν πρώτοι στο φανάρι. Νοοτροπίες που περνάνε και σε πιο σημαντικά ζητήματα, όπως η φορολογία #κουτοπόνηρος

Και πάνω από όλα, η έλλειψη ΣΕΒΑΣΜΟΥ του Νεοέλληνα για τον διπλανό του, τον συνάνθρωπό του. Εδώ δεν σέβεται μια ομάδα που τον έκανε να κλαίει από υπερηφάνεια τόσες φορές, φανταστείτε πώς αντιμετωπίζει τον άγνωστο #ασεβής

Ζήτησα συγνώμη από αυτά τα παιδιά του Ολυμπιακού μέσω στο facebook για τις πράξεις όλων των παραπάνω το βράδυ της Τετάρτης στο ΣΕΦ.

ΣΥΓΝΩΜΗ για άλλη μια φορά και από εδώ.

ps. Κλείνοντας, μια αναφορά για ό,τι συμβαίνει στην σελίδα μου. Θα τα ξαναπώ για άλλη μια φορά. Όσον αφορά τα σχόλια, δεν μπορώ να είμαι πάνω από μια σελίδα 27,000 ανθρώπων συνέχεια. Προσπαθώ, όταν έχω χρόνο να τσεκάρω τι γίνεται. Και αμέσως διαγράφω και μπλοκάρω ανθρώπους που ασχολούνται με τις μανάδες των άλλων μεταφέροντες ευχές για καρκίνους.

Επιπλέον, άτομα που απέχουν άπειρα χιλιόμετρα από τη φιλοσοφία αυτής της σελίδας, φεύγουν. Δεν με ενδιαφέρει να μου πεις ότι διαφωνείς με τον Χάινς που πήγε στα αποδυτήρια του Παναθηναϊκού. Αδιαφορώ να μου γράψεις ότι “αυτοί το έκαναν πέρσι”; Ρε φίλε, δεν ταιριάζεις στη φιλοσοφία μου που θέλει να συγχαίρεις τον αντίπαλο όταν είναι καλύτερος, το κατάλαβες; Δεν ανήκεις στον κόσμο μου που δεν θεωρεί ”όλους τους βάζελους φίδια κολοβά, όλους τους παοκτσήδες κομπλεξικούς”. Δεν άνοιξα το blog για να κάνουμε παρέα. Δεν πληρώνομαι από αυτό για να έχω πελατειακή σχέση μαζί σου. Δεν σε έχω ανάγκη. Από τις 16/3/2009 έγραψα ”μίζεροι, γκρινιάρηδες, φανατισμένοι, κομπλεξικοί και λοιποί συγγενείς ας κλικάρουν αλλού…”. Δεν το βλέπεις ότι ανήκεις μέσα σε αυτούς; Γιατί κάνεις λοιπόν κλικ σε αυτόν τον κόσμο; Σε κάλεσα εγώ; Δεν νομίζω.

Το ξαναλέω. Ας φύγουν όλοι από το παπί. Ας μείνω εγώ και άλλος ένας. Το blog το άνοιξα πριν 4 χρόνια γι’ αυτόν τον ”ένα” . Και όταν φύγει και αυτός, το κλείνω.

Περαστικοί είμαστε όλοι.

Posted in THE EVERYTHING ALL, Απόψεις, Μπάσκετ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός | Comments closed

Θα φανεί στο χειροκρότημα (και στο γεμάτο ΣΕΦ)

Έχω μάθει πρώτα να κάνω αυτοκριτική και μετά να ασχολούμαι με τα υπόλοιπα.

Ξεκινάμε λοιπόν από το βασικό: Ο Ολυμπιακός δεν είναι έτοιμος γι’ αυτούς τους τελικούς. Ούτε σωματικά, ούτε πνευματικά.

Το 50% του Ολυμπιακού του Λονδίνου, έφτανε και περίσσευε για να καθαρίσει τους τελικούς. Ακόμα και τώρα, με 0-2 στην πλάτη, η ομάδα που του περασμένου μήνα θα ήταν το φαβορί.

Αυτό που έχουμε δει στα δύο πρώτα παιχνίδια, δεν θυμίζει σε τίποτα τις μυθικές, συγκλονιστικές, συγκινητικές εμφανίσεις αυτών των παιδιών. Σε τίποτα. Αλλά και αυτό όμως που μου έχουν προσφέρει τον τελευταίο χρόνο, δεν συγκρίνεται με τίποτα!

Μια παρέα, σχεδόν από το πουθενά, τρέλανε δις την μπασκετική Ευρώπη. Έφερε ξανά το πρωτάθλημα στο λιμάνι. Και με έκανε να κλάψω. Και μία φορά. Και δύο.

Το ότι σε δύο ματς έχουν παρουσιάσει αυτή την ξένη εικόνα, σίγουρα δεν είναι ευχάριστο. Αλλά δεν θα με κάνει και αχάριστο.

Γι’ αυτό την Τετάρτη το ΣΕΦ πρέπει να είναι γεμάτο. Και αν αγαπάμε αυτά τα παιδιά (και όχι μόνο τα πανηγύρια μετά από τα κύπελλα) θα φανεί στο χειροκρότημα.

Πριν τον αγώνα, κατά τη διάρκεια και μετά το τέλος. Ανεξαρτήτου αποτελέσματος.

ps. Ντου στα αποδυτήρια στο ΣΕΦ μετά τον αγώνα του πρωταθλήματος. Εμετικές δηλώσεις για τον αντίπαλο στον τελικό κυπέλλου. Ακόμα πιο ΕΜΕΤΙΚΗ και ΤΡΙΣΑΘΛΙΑ προσπάθεια να ”λερωθεί” το έπος του Λονδίνο, την ώρα που ξέρει τους εξονυχιστικούς ελέγχους της Ευρωλίγκας. Και νέο ντου στους διαιτητές, αυτή τη φορά στο ΟΑΚΑ και στο ημίχρονο.

Θερμοπαρακαλώ τους Αγγελόπουλους να συνεχίσουν να τον αγνοούν. Και αυτόν και τις μεθόδους του. Την υπερηφάνεια που έχω νιώσει τον τελευταίο χρόνο δεν μπορεί να την σβήσει κανένα 0-3, κανένα χαμένο πρωτάθλημα, ΤΙΠΟΤΑ!

Αυτός ο Ολυμπιακός είναι ό,τι πιο υγιές υπάρχει στον ελληνικό αθλητισμό.

Και έτσι να μείνει!

Posted in THE EVERYTHING ALL, Απόψεις, Μπάσκετ, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός | Tagged | Comments closed

Τα 4 “αλλά” του αγώνα της πρώτης σειράς

Ξημέρωσε Σάββατο, κανένα σημείο ”ζωής” από τον Red Duckling στο facebook, στο twitter.

Φυσικά και δεν “κρύβομαι” (ποτέ δεν το έκανα), αλλά όταν βρεις ευκαιρία να μείνεις μακρυά από το ίντερνετ έστω και μία μέρα δεν την χάνεις.

Επιπροσθέτως, προτιμώ στα ανάποδα αποτελέσματα να αφήσω να πέσουν οι όποιοι παλμοί πριν πληκτρολογήσω. Όχι ότι στην συγκεκριμένη περίπτωση άλλαξαν οι σκέψεις μου.

”Μόνο χειροκρότημα σε αυτά τα παιδιά. Έχει δρόμο η σειρά”, θα έγραφα χθες το βράδυ.

Αλλά οι αυξημένοι παλμοί πολλών, θα οδηγούσαν σε σχόλια… αχαριστίας γι’ αυτήν την ομάδα. Εύκολα. Το είδαμε και όλη την χρονιά φέτος μέχρι να φτάσουμε Λονδίνο.

Πάμε στα γρήγορα λοιπόν.

1. Μεγάλο διπλό του ΠΑΟ απέναντι στον πιο κακό Ολυμπιακό την τελευταία διετία σε κρίσιμο ματς ΑΛΛΑ η σειρά έχει πολύ ψωμί και τίποτα δεν θα τελειώσει και μετά την Κυριακή ακόμα και με 0-2 στην πλάτη.

2. Το χειροκρότημα του κόσμου στο τέλος ήταν σπουδαία υπόθεση ΑΛΛΑ θέλω να το ακούσω σε περίπτωση που χαθεί ο τίτλος. Είτε μέσα στο ΣΕΦ είτε μέσα στο ΟΑΚΑ (με υποδοχή μετά της ομάδας στο φάληρο).

3. Έχω ΠΙΣΤΗ σε αυτή την ομάδα ΑΛΛΑ ούτε για αστείο δεν μπορώ να γυρίσω την πλάτη σε αυτά τα παιδιά εάν μετά από 2 ευρωπαϊκά και 1 πρωτάθλημα μέσα σε 12 μήνες, δεν πάρουν και ένα δεύτερο πρωτάθλημα.

4. Και το μόνιμο ΣΕΦοπαράπονο. Γίνεται ΕΔΡΑ όταν είναι να δώσει επιπλέον ενέργεια στον Ολυμπιακό, όταν οι παίκτες  δηλαδή παίζουν καλά και ξεφεύγουν στο σκορ ή όταν ξεκινούν μια αντεπίθεση (καλή ώρα με την Εφές όπου έγινε ηφαίστειο). ΑΛΛΑ δεν είναι η έδρα που μπορεί από πριν να ασκήσει οποιαδήποτε πίεση στον φιλοξενούμενο. Να τον εμποδίσει (στο βαθμό που είναι εφικτό) στο να πάρει ψυχολογία. Και πώς να το κάνει όταν ο αντίπαλος βρίσκεται σε απόσταση (ποδοσφαιρικού) ΟΑΚΑ…

Posted in THE EVERYTHING ALL, Α1, Απόψεις, Ολυμπιακός, Παναθηναϊκός | Comments closed

Μπαϊράμι: ”Ηρθα στον ΠΑΟ για…”


- Ήρθα στον Παναθηναϊκό για να παίξω στην Ευρώπη.



- ??????


- ……

Posted in THE EVERYTHING ALL | Comments closed

Όλη αλήθεια στην Πράσινη

Για άλλη μία μέρα, η αγαπημένη μας εφημερίδα έχει αποκλειστικά όλη την αλήθεια για τον Τζόρντι και την συμμορία του.

Ωραία περάσαμε με τους δύο ημιτελικούς της Eurovision. Η απόλυτη “kavlanta time”.


Άσχετο τελευταίο αλλά λόγω της ημέρας!

Posted in Eurovision, THE EVERYTHING ALL, Εφημερίδες | Tagged | Comments closed

Κυριακή 12 Μαΐου 2013. Συναισθήματα.

Κόμπος στο λαιμό που κατεβαίνει στο στομάχι.

Άγχος.

Γυρίζουν στο μυαλό οι περσινές εικόνες.

Συγκινήση.

Δακρίζεις. Θες να το ξαναζήσεις.

Προσμονή.

Η ώρα πλησιάζει… απειλητικά. Η τηλεόραση ανοίγει στις 10. Δεν αντέχεις να μπεις στο κλίμα νωρίτερα.

Αγωνία.

Αρχίζει το ματς. Τα βάζουν. Ξεφεύγουν με 27-10.

Παγωμάρα.

Δεύτερη περίοδος. Η ομάδα έχει σφυγμό.

Ελπίδα.

Τάπα Χάινς, λέι-απ Λο. +6.

Έκρηξη.

Αρχίζει το τελευταίο δεκάλεπτο. 61-61.

Προσευχή.

Πατάμε γκάζι! Ο δρόμος ανοίγει.

Όνειρο.

Ο Σπανούλης σηκώνεται από τα 9 μέτρα…

Τρέλα.

Φτάνουμε τους 100!

Παράνοια.

Τέλος. Πρωταθλητές Ευρώπης. Ξανά!

Υπερηφάνεια.

Σηκώνουν τα παιδιά την κούπα.

ΕΥΓΝΩΜΟΣΥΝΗ.


…ευγνωμοσύνη σε αυτά τα παιδιά που με κάνουν να νιώθω όμορφα, δυνατά, αγνά συναισθήματα ακριβώς όπως τα ένιωθα όταν ήμουν παιδί!

Posted in THE EVERYTHING ALL | Comments closed

Η εικόνα που κράτησα από το ΟΑΚΑ

Posted in THE EVERYTHING ALL | Comments closed

Depeche Mode για Θρύλο, ΠΑΟ, ΠΑΟΚ


- Είχαμε ανησυχήσει για τον κόσμο της συναυλία μας στην Ελλάδα στις 10/5. Ολυμπιακοί και Παναθηναϊκοί θα ήταν Λονδίνο, οι Παοκτσήδες θα κατέβαιναν Αθήνα…


- Αλλά δεν τους χάλασε! Μόνο οι Ολυμπιακοί θα λείπουν.

Posted in THE EVERYTHING ALL | Comments closed